علائم تعقل در رويكرد افتادن كودك ها
تعقل در رويكرد افتادن كودك ها
يك طفل نرمال در سال اوليه معاش خويش به توانمنديهاي بخش اعظمي مانند يادگيري شيوه نگهداشتن بطري، غلت زدن، خزيدن، نشستن و در غايت رويه رفتن فارغ از امداد سايرافراد متخصص اطفال دست خواهد يافت.
البته دقيقا نوباوه از يك سري ماهگي روش ميره؟ با وجود اينكه اكثر كودك ها در ۱۱ تا ۱۶ ماهگي امكان منش رفتن پيدا مينمايند، ولي بعضا از آن ها تا ۱۸ ماهگي كاركشته به ايستادن، تامين از خويش يا اين كه شيوه رفتن نيستند.
اين تيم از نوپاها بهادله ابتلا به ايراد تعقل در شيوه افتادن كودك ها مي بايست هرچه سريعخيس بوسيله دكتر معالج داراي تخصص اطفال معاينه شوند تا انگيزه مهم اختلال آنان مشخص و معلوم و براساس آن فرايند معالجه آغاز گردد.
در صورتيكه نوپا شما تا ۱۶ ماهگي رويكرد نميرود، نگراني شما قابل فهم و شعور ميباشد. چراكه شما نميخواهيد فرزندتان از ديگر خردسالان هم سن و سال خويش عقب بماند.
البته مي بايست دقت نمائيد كه در صورتيكه نوپا شما در ۱۶ ماهگي كاركشته به شيوه رفتن وجود ندارد، ممكن ميباشد بتواند مهارتهاي حركتي ديگري مانند ايستادن به تنهايي، بالا كشيدن خويش روي مبلمان و بالا و زير پرش را فارغ از اختلال ايفا دهد. اينها علامت ميدهند كه مهارتهاي حركتي نوباوه شما در هم اكنون تكامل ميباشد. به اين ترتيب، بهزودي شاهد اولين گامهاي وي خواهيد بود.
همينطور اصلي ميباشد كه بدانيد بعضا از نوزاداني كه نارس به جهان ميايند ديرتر از خردسالان همسن خويش آغاز به خط مش رفتن مينمايند. درصورتي كه بچه شما نارس بود، بلافاصلهً از ناتواني وي در رويكرد رفتن وحشت نكنيد.
هنگام رديابي فرايند اصلي تكامل بچه، به سن تعديل گرديده طفل خويش دقت فرمائيد كه براساس تاريخ اساسي وضع حمل گزينش ميگردد.
براي مثال، درصورتي كه يك طفل ۱۴ ماهه داريد و سه ماه زودتر وضع حمل كردهايد. سن تعديل گرديده بچه شما ۱۱ ماهگي ميباشد. در اينحالت، ممكن ميباشد دو تا سه ماه ديگر ارتفاع بكشد تا نوباوه شما تعادل و راه و روش رفتن را حافظه بگيرد.
بدين ترتيب، اگرچه اكثر خطاها شيوه رفتن خردسال ها كودك كه مرتبط با نقص تكاملي ميباشند، خودبهخويش حل ميشوند ولي تعدادي بيماري رايج وجود داراست كه يك داراي تخصص اطفال ممكن ميباشد براي گزينش انگيزه تاني در رويه افتادن نوپا ۱۸ ماهه و بزرگتر، آنانرا نظارت نمايد.
در غايت مشورت كردن با پزشك معالج داراي تخصص خردسالان و نوزادان ميتواند هرگونه پيچيدگي و نگراني شما در مورد دير شيوه رفتن فرزندتان را برطرف نمايد.
علائم تعقل در رويكرد افتادن كودك ها
در صدر قصد داريم شمارا با پروسه طبيعي تكامل جسمي شيوه رفتن نوزاد يا اين كه طفل آشنا كنيم. چراكه وجود نقص در هركدام از اين روند ميتواند منجر شيوه نرفتن بچه دو ساله يا اين كه حتي سه ساله خواهد شد!
نوزادان با بزرگتر شدن و قويتر شدن ماهيچههاي پايشان، كم كم خط مش رفتن را حافظه مي گيرند. بههميناستدلال ميباشد كه پاهاي نوزاد جديد متولد گرديده نميتواند وزن خويش را تحمل نمايد.
معمولا نوزادان نزديك به سن ۷ ماهگي استارت به خزيدن يا اين كه تكان مينمايند. در نزديكي اين سن، آنان درحاليكه به ياري پدر و مادر در وضعيت ايستاده نگه داشته مي شوند آغاز به بالا و ذيل پرش مينمايند. اين شغل به تقويت ماهيچههاي پاي طفل شما در شايستگي براي برداشتن اولي گامها امداد متعددي مينمايد.
نزديك به سن ۸ تا ۹ ماهگي، طفل شما ممكن ميباشد استارت به بالا كشيدن خويش به امداد وسايلي مانند صندلي و ميز نمايد. حتي بعضي از نوزادان، درحاليكه شيي را گرفتهاند پاهاي خويش را بالا و ذيل ميبرند. انگار ميخواهند رويه بروند.
آغاز روش رفتن نوباوه بچه متساوي با نگهداري تعادل و ارتقاء اعتماد بهنفس او ميباشد. در واقع، نوباوه شما خير صرفا حافظه مي گيرد كه چه طور بهتنهايي بايستد، بلكه اين بحران نيز براي وي صورت مي گيرد كه چهگونه قدمها را فارغ از افتادن روي زمين هماهنگ نمايد. بهادله واهمه نوباوه از روش رفتن، اين مرحله از تكامل طفل مقداري فرصت مي برد.
ازآنجاييكه ماهيچههاي پا در نوزادان گوناگون در سنين متفاوتي اقتدار پيدا مينمايند، طبيعي ميباشد كه بعضي از نوزادان زودتر از ساير روش بروند.
برخي از نوزادان اولي گامهاي خويش را در ۹ يا اين كه ۱۰ ماهگي بر ميدارا هستند، درحاليكه بعضا ديگر در ۱۲ ماهگي آغاز به گام برداشتن مينمايند. براين اساس، از علائم مكث در رويكرد افتادن بچه مياقتدار به مورد ها ذيل اشاره نمود:
طفل تا ۹ ماهگي نميتواند فارغ از نگهباني بقيه افراد يا اين كه صندلي ويژه طفل بنشيند.
نوباوه تا ۱۲ ماهگي سواي تامين پدر و مادر نميتواند بايستد.
طفل در ۱۶ تا ۲۳ ماهگي به صورت پيوسته رويه نميرود.
نوباوه به صورت مداوم روي انگشتان نوك پا رويكرد ميرود.
معمولا خردسالان در گير بدين خلل، در ديگر فرايند اساسي تكامل خويش مانند محكم شدن ساختار گردن و بالا نگهداشتن رمز، غلتيدن و نشستن نيز دارنده نقص ميباشند و دير گسترش مينمايند.
درحالتي كه نوزادي در ۱۶ تا ۲۳ ماهگي خط مش نميرود، بايستي يك معاينه پزشكي براي نظارت اقتدار عضلاني، دامنه حركتي و انعطافپذيري مفاصل وي صورت بپذيرد.
مكث در منش رفتن مي تواند يك آرم هشدار نخستين براي فلج مغزي، ديستروفي عضلاني يا اين كه بقيه موقعيت ژنتيكي باشد. رسيدگي يك دكتر كارشناس اطفال يا اين كه كارشناس ارتوپد مي تواند وجود برخي از اختلالات رايج مذكور را رد نمايد.
انگيزه تاني در رويه افتادن خردسالان چيست؟
به اين ترتيب، انگيزه رويكرد نرفتن نوپا ۱۵ ماهه تا ۲۲ ماهه مي تواند از اشتباهات ماهيچهاي و خطاها مغزي تا يك ايراد بي آلايش مانند كمبود ويتامين D متغير باشد. به دنبال به جزئيات بيشتر هر مورد اشاره خواهيم كرد.
ديستروفي عضلاني
اين آيتم يك بيماري عصبي-عضلاني موروثي ميباشد كه ماهيتي پيشرونده دارااست. در اصل يكياز شايعترين علل تعقل در رويه رفتن كودك ها محسوب ميشود و نياز به نگهداري فوري پزشكي داراست. ديستروفي عضلاني معمولا منجر ضعف در ماهيچهها ميشود.
آتروفي عضلاني-نخاعي يكياز ديگر از دلايل تعقل در رويكرد افتادن خردسال ها ميباشد. يك بيماري ژنتيكي كه در آن روان آيتم حمله قرار ميگيرند و در پروسه طبيعي در دست گرفتن تن مشكل ساخت و ساز ميگردد.
ختلالات عصبي
برخي از اختلالات عصبي مانند فلج مغزي يا اين كه حتي سندرم داون (مونگوليسم) ممكن ميباشد فرآيند طبيعي روش رفتن نوپا را به كلي به مكث بيندازند.
دقت به علائم و آيات، مطمئنا به رفع يا اين كه در اختيار گرفتن اين خطاها اصلي و آغاز زودهنگام معالجه امداد مينمايد.
كمبود ويتامين D
در كنار كلسيم، وجود مقدار كافي از ويتامين D نقش مهمي در پرورش استخواني نوزادان داراست. بههميناستدلال، فقدان آن ميتواند ادله احتمالي ژرف انديشي در روش رفتن نوباوه شما باشد.
معمولا پزشك معالج با تجويز يك كدام از قطره يا اين كه شربت ويتامين D بهراحتي ايراد را برطرف مينمايد.
برچسب: متخصص اطفال،
ادامه مطلب